کلاش ها | کنلز موزیک



مدیران بازنشسته

فرهنگ زشتی که میان ما جا افتاده است که برخی افراد وقتی بازنشسته می‌شوند می‌خواهند همچنان در پست و متصب خود بمانند. حالا یا با انگیزه‌های مادی یا انگیزه‌های قدرت‌طلبی. یا اینکه عده ای تصور می‌کنند برای اداره امور شایسته‌تر از جوانان هستند‌. من به دو انگیزه اول، کاری ندارم اما اینها چرا فکر می‌کنند که شایسته‌تر از جوانان و میانسالان هستند وقتی خودشان زمان جوانی پست گرفتند؟

به گزارش کلاش ها به نقل از اعتماد به قلم عباس عبدی، اگر آنان به دلیل مدیریت خود محیط بهتری را فراهم کردند چرا نتوانستند زمینه را برای بهره‌گیری از جوانان شایسته مهیا کنند؟

این یک نقطه ضعف جدی و کلیدی‌ست و این قانون از این نظر بسیار مناسب است. اما همین قانون دو نقص عمده دارد، یکی اینکه قانونگذار می‌خواهد آن فرهنگ بد در مدیریت ایران را فقط بوسیله «قانون» حل کند. این فرهنگ سرجای خودش هست و باید با آن مبارزه‌ جدی تری کرد و قانون به تنهایی ان را حل نمی کند.

اما نقص دوم این است که وضعیت نادرستی که در این یکی دو دهه ایجاد شده، را می‌خواهند در عرض یکی، دوماه آن را برگردانند. خب این باعث یک خلاء مدیریتی می‌شود. بهتر بود این قانون در یک پروسه شش ماهه، یا یکساله و حتی بیشتر به سرانجام می‌رسید تا با این خلاء مدیریتی مواجه نشوند. اما در مجموع تصویب این قانون، نتایج مثبتی دارد.

اما اگر بخواهند اجرای این قانون را به شهرداران سراسر کشور تسری دهند؛ آنوقت مقداری قضیه متفاوت می‌شود. .شما اگر فرضا یک معاون وزیر را عوض کنید هیچ اتفاقی نمی‌افتد، چون مقام بالادستی معاون، وزیر، از این قانون مستثنی شده است. وزیر می‌تواند طبق همین قانون، معاون‌اش را به سادگی عوض کند و این کار اصلا فرآیند پیچیده‌ای نیست. اما در مورد شهردار، قضیه کاملا متفاوت است. شهردار، عالی‌ترین مقام سطوح مدیریت شهری‌ست. اولا به این راحتی نیست که شهردار را بشود عوض کرد و فرآیند پیچیده‌ای دارد که بعضا چند ماه طول می کشد.

با تغییر شهردار، به تبع آن سیاستهای سهری و دهها معاون و مدیر هم ممکن است عوض شوند. بنابراین این قانون حتی اگر شامل شهردار هم شود، ایرادی جدی دارد. ولی فارغ از این نکته، حقوقدان‌هایی که من میشناسم مانند دکتر کشاورز و دکتر احمدی که از جمله زبده‌ترین حقوقدانان کشور هستند، با دلایل و مستتداتی معتقدند این قانون شامل شهرداران کشور، به خصوص شهردار تهران که همطراز با وزیر است، نمی‌شود. به نظر من استدلال‌های آنان هم درست است چرا که قانون عام نمی‌تواند قانون خاص را نسخ کند مگر اینکه صراحت داشته باشد.
نکته دیگر این است که شهرداران کشور، مقامات انتخابی هستند نه انتصابی و این هم جای بحث دارد که باید توسط حقوقدانان مورد بررسی قرار گیرد.

نکاتی درباره اصلاحیه قانون منع به کارگیری بازنشستگان

همچنین دکتر نواب کامل در خراسان نوشت : ماده واحده قانون ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان (مصوب اردیبهشت ۱۳۹۵) حضور بازنشستگان و افراد بازخرید شده در دستگاه های اجرایی را ممنوع اعلام کرده بود. اصلاح این قانون که در روزهای اخیر به تایید شورای نگهبان رسید در واقع تغییری در تبصره اول این قانون است که براساس آن استثنائات این قانون محدودتر شده و صرفا شامل روسای قوا، معاون اول رئیس جمهور، نواب رئیس مجلس، اعضای شورای نگهبان، وزیران، نمایندگان مجلس و معاونان رئیس جمهور می شود.(۱) در نتیجه استانداران، سفیران و معاونان وزیران از شمول این ماده خارج شده اند و به تعبیر دیگر چنان چه از بازنشستگان در سمت های اخیر استفاده شده است، لازم است ظرف دوماه کنار گذاشته شوند.

می توان گفت به رغم سروصدایی که اصلاح این قانون در فضای رسانه ای و سیاسی کشور ایجاد کرده، در عمل اتفاق تازه ای رخ نداده است. چنان چه قانون اولیه به نحو شایسته ای مورد عمل قرار گرفته باشد با گذشت چند سال فرصت خوبی است که دامنه مقامات استثنا شده را کاست تا از توان و نیروی چهره های جدیدتر و با انگیزه تر استفاده شود. برای مثال تصور کنید وضعیت سفارت ایران در یک کشور خارجی با حضور سفیری که چندین سال از بازنشستگی وی گذشته است به چه نحوی است؟ اتفاقا شرایط اقتصادی کشور در این روزها ضرورت اصلاح این قانون و بهره مندی از نیروهای با انگیزه و مستعدتر را در سمت های کلیدی چون استانداری، سفارت و غیره بیشتر کرده است.

نوشته چرا مدیران بازنشسته فکر می‌کنند که شایسته‌تر از جوانان و میانسالان هستند؟ اولین بار در کلاش ها. پدیدار شد.



Source link

درباره : کلش موزیک
آخرین مطالب ما